RODZINA WIELOPOKOLENIOWA

Mieszkamy w rodzinie wielopokoleniowej.

Nie jak niektórzy sami bądź tylko z rodzicami bądź teściami.

 

My oprócz teściów, mieszkamy jeszcze z szwagrem i rodzicami teściowej.

Tak, mieszkamy również z dziadkami mojego męża.

 

Starsi Państwo mają ponad 80 lat - babcia 83, a dziadek 85.

 

Wiele się mówi jak to jest dobrze jak się mieszka w dużej rodzinie...

Guzik prawda!!!

 

Ciągłe nakazy i zakazy. Zrób tak, nie rób tego eeehhh czasami to wszystko mnie przerasta.

Szwagier na studiach - jak się uczy to trzeba być cicho. Jak przyjeżdża ta jego "gwiazda" ubrana od góry do dołu w panterkę to mnie krew zalewa.

Uwielbiam zawierać nowe znajomości ale z ta laską się po prostu nie da!!!

 

Dziadek mojego męża ma Alzhaimera, babcia po udarze, teściowa czeka na operację kolana...

jednym słowem każdy na coś narzeka - ja zawsze pełna energii i optymizmu kobieta zaczęłam chyba zachowywać się jak oni :(

 

Ani się pokłócić z mężem ani się pokochać tak jakby się chciało :P

Wszystko po cichu - trzeba tłumic emocje hehe

Znajomych nie można zapraszać bo zawsze wszyscy mają jakieś ale... aaaahhhhh

 

Nie pomyślcie sobie że narzekam, ale czasami trzeba "wyrzucić" pewne sprawy z siebie :P

 

Co do plusów mieszkania w tak dużej rodzinie to SĄ jak najbardziej.

 

Są sytuacje w których razem się śmiejemy, razem płaczemy.

Teściowa ugotuje obiad - nie zawsze muszę to być ja :P

Jest do kogo otworzyć gębę nie tylko prowadzić monologi do dziecka ;)

 

Tak się głębiej przyjrzeć tematowi to znajdzie się jeszcze więcej plusów i minusów.

 

Podsumowując to i tak chciałabym wygrać w totka (chociaż pół miliona - nie jestem aż tak wymagająca) byle by starczyło by wybudować dom i mieszkać.

Mieszkać i cieszyć się swoją intymnością.

 

 

A Wy laski mieszkacie sami czy z "lokatorami" ?